Hoe de hefstigste gebeurtenis in mijn leven, de start van mijn nieuwe bedrijf betekende

By  |  10 Comments

Wat maakt mij mij? De basis van mijn wezen ligt in een hele fijne jeugd. Man, wat kan ik mij gelukkig prijzen met mijn ouders en mijn zus, waarmee ik de leukste, grappigste, maar ook moeilijkste momenten altijd deel. Twaalf jaar geleden werd echter alles overhoop gegooid.

Ik was een ‘normale’ puber die er vooral talent voor had om voor alles te kiezen wat niet goed voor me was. Vriendjes en mensen om me heen die niet het beste in mij naar boven haalden, 3x aan een studie begonnen en lullen als Brugman dat ik het allemaal zelf het beste wist, maar weinig waarmaken. Ik geloof dat ik mijn ouders best wat grijze haren en de nodige rimpels heb bezorgd.
Toen ik op mijn 21e eindelijk in mijn afstudeerfase van mijn opleiding Communicatie Creatief zat en het idee had de touwtjes echt in handen te hebben, werd mijn leven op zijn kop gezet.

Turning point

Mijn moeder bleek borstkanker te hebben, een explosief groeiende vorm. Er zat een tumor van het formaat sinaasappel in haar borst….en daar zat ik, aan de grond, geen idee hoe ik dit in vredesnaam zelf moest gaan overleven.
Mams had echter nooit gehoord van opgeven en ging de strijd aan. Na 4,5 jaar knokken heeft de ziekte haar echter overwonnen en moesten we met pijn in ons hart maar een glimlach van trots op ons gezicht afscheid van haar nemen. Met haar kracht en positieve instelling was mijn mama mijn grote voorbeeld geworden en ik heb haar plechtig beloofd om voor mezelf te zorgen als zij dat niet meer kon. Het roer moest om. En dat is precies wat ik heb gedaan.

Vallen, opstaan en vooruit kijken

Ik maakte een eind aan mijn relatie vlak voor mijn moeders overlijden, zodat ik haar dat nog kon vertellen. Wat was ze trots en opgelucht dat ik voor mezelf had gekozen en niet bleef hangen in een relatie waar zowel ik als mijn toenmalige vriendje niet gelukkig van werden. Dat gevoel wilde ik vasthouden!

Ik ging bij mezelf na waar ik nou echt gelukkig van werd en begon voor mijn gevoel opnieuw. Bij alles wat ik deed (en doe) bedacht ik wat zij ervan zou vinden. Ik wil dat ze tevreden meekijkt vanaf een wolk en kan lachen om de hordes die ik over moet en waar ik soms ook wel eens keihard over struikel. Mijn zus en ik groeiden meer dan ooit naar elkaar toe en samen dachten we met een lach en een traan terug aan vroeger. Maar we maakten ook mooie plannen voor de toekomst.

In 2011 schreven we samen een ondernemingsplan en werden onze banen opgezegd. Mensen verklaarden ons voor gek dat we het deden, maar we namen de grote sprong in het diepe. We begonnen we een eigen bedrijf: Klein maar dapper.

Klein maar dapper

De naam van onze dagopvang, gecombineerd met peuteronderwijs, slaat op de kindjes die we opvangen, op onze organisatie, maar ook op Dominique en mij. Twee meiden die dapper genoeg waren om alle vastigheid te laten varen en de concurrentie aangingen met de grote kinderdagverblijven in de regio. En dat allemaal in een tijd dat de branche redelijk op zijn gat lag.

We bleken echter erfelijk belast met het doorzettings- en relativeringsvermogen van paps en mams en wisten het hart en vertrouwen van onze doelgroep te winnen.
Ons tot in de puntjes uitgedachte concept, in praktijk gebracht door deskundige leerkrachten en pedagogisch medewerkers, zorgt ervoor dat ons bedrijf groeit als kool. En wij groeien mee! Niet in omvang gelukkig…Dat weet ik goed in toom te houden door 3x in de week fanatiek te hardlopen bij atletiekvereniging PAC in Rotterdam en een uurtje personal training te doen om te voorkomen dat ik zogenaamde hardloopbillen krijg.

Happy me

De afgelopen jaren onderging ik een transformatie. Ik ben in mezelf gaan geloven. Ik ging nieuwe uitdagingen aan, zowel privé als zakelijk. Van medewerker groeide ik door naar ondernemer en manager.
Ik word omringd door een fantastische groep, ondernemende en hilarische vrienden en vriendinnen. We houden elkaar scherp als het nodig is en lachen onzinnige kwesties weg met een wijntje. Ik stel mijn grenzen en ga die voor niemand, anders dan mijzelf, meer over. In 2015 liep ik de marathon én de Roparun om aan mezelf te bewijzen dat alles mogelijk is.

Inmiddels is mijn keuze in mannen ook vooruit gegaan en heb ik een gezellige Amsterdammer aan de haak geslagen tijdens het hardlopen. I know, dat kan écht niet als Rotterdamse, maar ja…je kunt nu eenmaal niet alles hebben. Keuzes maken dus. Keuzes die mij happy maken. En met een goedlopend bedrijf, een gezond en gezellig leven, de liefste papa en zus van de wereld én een leuk vriendje heb ik het zo slecht nog niet denk ik zomaar.

En dat brengt mij terug bij de eerste vraag: wat maakt mij mij? De basis ligt nog steeds bij mijn ouders en alles wat we samen meemaakten. Maar inmiddels doe ik het allemaal zelf. Met vallen en opstaan, met complete focus en perfectionisme, soms met een dikke fronsrimpel, maar meestal met een vette grijns en always on the run…That’s me.

In mijn blogs neem ik je graag mee tijdens mijn runs, het runnen van mijn bedrijf en de uitdagingen die ik daarbij tegenkom.

Heb jij net als ik het heft in eigen handen genomen en het roer compleet omgegooid? Ik zou het leuk vinden als je dit met me wilt delen in de comments hieronder.

Deel dit artikel

Simone Luneburg

Simone (33 jaar) is ondernemer in de kinderopvang. Samen met haar zus startte zij in 2011 Klein maar dapper. Inmiddels bestaat haar zaak uit 5 locaties en 14 werknemers: Klein maar dapper wordt groot! In 2013 werd Stichting Samen Dapper opgericht, welke zich inzet voor kinderen die met hun ouders onder de armoedegrens leven. Simone zoekt graag haar grenzen op en zet er het liefst een stapje overheen.

10 Comments

  1. Francien

    May 27, 2016 at 12:33 pm

    Mooi geschreven!

  2. Manon

    May 27, 2016 at 10:10 pm

    Wauw! Mooi stuk Simoon!

  3. Annemieke

    May 28, 2016 at 5:31 am

    Hoi Simone,
    Wat een pittig maar ook mooi verhaal en wat gaaf dat jullie dit samen doen!
    Grtn.

    • Simone Luneburg

      Simone Luneburg

      May 28, 2016 at 6:43 am

      Dank je! Zeker tof om zoiets met je zus (en tevens beste vriendin te kunnen doen)

  4. Suzanne

    May 28, 2016 at 6:06 am

    Wat een inspirerend mooi verhaal Simone!
    Als oud klasgenoot ben ik super trots op je!

  5. Erik

    May 28, 2016 at 6:55 am

    Hey Simone,
    Prachtig verhaal, heel mooi geschreven en zoveel herkenning……
    Het sluit helemaal aan bij mijn verhaal en mijn motto: ‘volg je hart en leef voor jezelf’. Hoe het ook loopt in het leven, kies altijd voor jezelf, dat is de enige manier om volmaakt gelukkig te worden….
    Na de eerste 30 jaar van m’n leven voor anderen geleefd te hebben (jeugd, pubertijd, huwelijk, kind) kwam voor mij de ommekeer. Mede door een nieuwe relatie met een fanastische vrouw die me overal in steunde en mij nam zoals ik was koos ik voor mezelf….. Ik raakte ‘vrienden’ kwijt, en zelfs met m’n ouders ging ik niet meer om omdat ze me niet accepteerden zoals ik was. Dat deed en doet pijn, maar ik heb me nog nooit zo gelukkig gevoeld als nu…. Ik ben nu inmiddels 26 jaar verder, mijn kinderen maken keuzes met hun hart en zijn allemaal gelukkig, ik ben nog steeds samen met m’n vrouw, vriendin, maatje en we zijn gelukkig met elkaar, doen ieder de dingen die ons happy maken.
    Durf voor jezelf te kiezen, het is niet egoistisch……

    • Simone Luneburg

      Simone Luneburg

      May 28, 2016 at 7:15 am

      Ha Erik, dank je wel voor je reactie. Fijn dat de keuzes die je voor jezelf hebt gemaakt ervoor hebben gezorgd dat je gelukkig bent.
      Ondanks dat ik er veel voldoening uit haal om een ander blij te maken en iets terug te doen (mede de reden dat ik naast de opvang ook Stichting Samen Dapper heb opgezet), ben ik het met je eens dat als je echt iets wilt, je dat zelf moet realiseren en er voor moet gaan. Dus dat doen we dan ook!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

1 × three =