Emoties op het werk: Huilen als Humberto of die tranen inslikken?!

By  |  0 Comments

Een tijdje geleden kondigde Humberto Tan in zijn televisie-uitzending RTL Late Night aan dat hij van zijn werkgever RTL moest stoppen met zijn baan als presentator van dit programma en dat iemand anders zijn stokje zou overnemen. Hij toonde zichtbaar veel emoties op het werk.

Dat hij zo geëmotioneerd was raakte mij en ik was zeker niet de enige (bekijk hier het filmpje). Het zette mij namelijk aan het denken, want hoe gewoon is het om deze emoties te tonen op je werk en aan je collega’s?

Emoties op het werk

Iedereen huilt weleens. De ene wat makkelijker dan de andere en zo niet, dan zou je het eens moeten proberen… Het kan best opluchten. Waar en wanneer toon je die emoties? Toon je die emoties op het werk? Ik ben geen snelle jankerd (ik word sneller boos dan dat ik jank). Als ik mijn tranen niet in bedwang kan houden dan probeer ik dat alsnog te doen op een moment dat ik alleen ben en echt niemand mij ziet (onder de douche ofzo).

Inmiddels kan ik beter tegen mensen die wel de gave hebben om hun waterlanders de vrije loop te laten. Vroeger was dat maar wel anders.

Zo had ik ooit een collega die vijf aaneengesloten weken op haar werk verscheen met een betraand gezicht, rode vlekken over haar huid van het huilen en uitgelopen make-up. Waarom? Haar vriendje had het uitgemaakt. Heel erg en vervelend natuurlijk, maar na vijf weken nam ik haar wel even apart om te adviseren de tranen in te slikken tijdens het werk.

Ik begaf me natuurlijk ontzettend op glad ijs, want wie was ik nou als collega zijnde? Ik vond dat ik juist er iets van moest zeggen omdat de hele afdeling er wat van vond, maar niemand wat zei. Dus ja, wat is erger?

De GO & NO GO-situaties van het huilen

Inmiddels heb ik heel wat situaties gezien op de werkvloer waar mensen openlijk huilen of boos werden bij collega’s en leidinggevenden:

  • Huilen uit frustratie om je punt te maken tijdens een vergadering. Wat mij betreft een absolute no go.
  • Huilen omdat je moet overwerken, want je moet eten maken voor je vriend (heb ik serieus meegemaakt). Ook een vette NO GO.
  • Boos worden omdat je collega’s op 1 april een grap met je uithalen. De beste collega had een hele ochtend gezocht naar een bepaald boek in een kantoorgebouw van 20 etages en werd door collega’s in het complot van kamer naar kamer gestuurd… Is toch grappig?
  • Huilen omdat je plotseling slecht nieuws krijgt van thuis. Can happen to everyone. Zoek na de schok even een ruimte op waar je alleen kunt zijn om bij te komen en vraag je lievelingscollega of hij/zij een glaasje water voor je inschenkt.
  • Tranen in je ogen en hard vloeken omdat je keihard, maar dan ook keihard tegen een raam aanloopt. Is wel een beetje suf als het je eigen schuld is, maar deze vloektirade herkent denk ik wel iedereen. Gewoon hopen dat niemand het gezien heeft. 🙂
  • Huilen als je ontslagen bent. Ik zou ze persoonlijk proberen in te slikken op het moment zelf, wel laten zien dat het je raakt, maar geen lange snikken en een snotneus erbij of zoiets.

Even terug naar Humberto

Had ik net zo gehuild als hij? Nee, waarschijnlijk niet. Vind ik het ongepast? Nee ook niet. Ik denk dat het goed is om te kunnen laten zien hoe iets je raakt, want dat maakt je menselijk en doorbreekt een taboe. Ik denk wel dat je je in werkgerelateerde situaties niet compleet moet ‘laten gaan’ en redelijk snel moet kunnen herpakken. Dat geeft een bepaalde mate van professionaliteit aan. Lukt het je niet, zoek dan even een ruimte voor jezelf op en vraag die fijne en begripvolle collega even erbij om je te troosten.

Voor ik het vergeet: ook ik heb weleens gejankt op mijn werk. Namelijk toen ik ontslag indiende bij mijn eerste werkgever. Ik vond het zo onwijs spannend en zag er enorm tegenop. Voelde me schuldig om weet ik wat voor reden… Ik kan er nu trouwens hard om lachen dat ik er zo’n moeite mee had en snikkend mijn ontslagbrief overhandigde. Ach ja….

Ben benieuwd wat jullie hebben meegemaakt en hoe gaan jullie om met emoties op het werk?

Deel dit artikel

Deniece von Harras

Deniece is founder van SmartUp Network, NL Zakenvrouwen en heeft een carrière achter de rug in het corporate bedrijfsleven. In haar vrije tijd reist, sport deze girlboss graag. Ook een drankje en een dansje slaat Deniece niet af.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

twelve + eight =